Bay Banks'i Kurtarmak

 

Yönetmen: John Lee Hancock
Oyuncular: Emma Thompson, Tom Hanks, Paul Giamatti, Colin Farrell, BJ Novak, Jason Schawartzman, Annie Rose Buckley, Bradley Whitford, Rachel Griffiths, Ruth Wilson

Sanırım benim gibi birçok insanın Mary Poppins'i izleyerek büyüdüğünü söylemek yanlış olmaz . Disney külliyatındaki favorilerimden biri olarak görüyorum. Julie Andrews veya sihirli bir dadının uçarak gelip sizi bir maceraya götüreceğine inanıyordunuz. Bay Banks'i Kurtarmak, bu klasiğin beyaz perdeye nasıl taşındığına dair bize bazı bilgiler veriyor. Yazar Pamela "PL" Travers (Thompson), özellikle Walt Disney (Hanks) tarafından, çok sevdiği romanı "Mary Poppins"in beyaz perdeye uyarlanmasına kesinlikle karşıydı. Disney'in romanı, karakterlerini mahvedecek şeker gibi tatlı bir animasyon filmine dönüştüreceğini düşünüyordu. Disney, kızına verdiği söz nedeniyle yirmi yıldır Travers'ın hikayesinin haklarını elde etmek için peşini bırakmıyordu. Travers'ın menajeri, parası tükendiği için ona yalvarıp yakarmakla uğraşıyordu.

Sonunda razı olur ve Disney ile görüşmesi için Los Angeles'a gider. İlk görüşmelerinden sonra bile haklarını henüz devretmez. Yaratıcı sürecin bir parçası olmak zorunda olduğunu açıkça belirtir. Sadece senaryo onayı istemekle kalmaz, aynı zamanda karakterlerin tasarımı ve görünümü, oyuncu kadrosu ve konsept çizimleri konusunda da çok güçlü fikirleri vardır. Besteci Richard Sherman (Schwartzman) ve yazarlık ortağı ve kardeşi Robert (Novak), müzikal olmasını bile istemediği için onun ihtiyaçlarını karşılamakta oldukça zorlanırlar. Bilmedikleri şey ise bu karakterlerin Travers için gerçek anlamıdır. Bu karakterler onun kalbinde çok özel bir yere sahiptir çünkü onları çocukluğuna ve babasıyla (Farrell) olan ilişkisine dayandırmıştır.

Film, Pamela'nın 1906'da çocuk olduğu dönem ile Walt Disney'in 1961'deki hikaye bölümü arasında gidip geliyor. Başlangıçta çocukluğunun sadece kısa geri dönüşlerle ele alınacağını düşünmüştüm. Filmin üçte birinin, hatta yarısının çocukluğuna ve Mary Poppins'in nasıl ortaya çıktığına ayrılmış olması beni oldukça şaşırttı. Ne yazık ki, filmin bu bölümünün enerjiyi düşürdüğünü düşünüyorum. Thompson ve Hanks'in enerjisi ve mizah anlayışı var, bu yüzden 1961'den 1906'ya geri döndüğümüzde, ton değişikliği oldukça belirgin oluyor. Bu, Buckley ve Farrell'ın kötü olduğu anlamına gelmiyor, aslında oldukça iyiler. Yazarlar bu hikayenin özüne biraz daha hızlı ulaşabilirlerdi. "Six Feet Under" dizisine oldukça takıntılı biri olarak, gerçek Mary Poppins'i canlandıran Rachel Griffiths'i de daha fazla görmek istedim.

Film, Thompson ve Hanks'in yanında gözden kaçabilecek oldukça güçlü bir yardımcı oyuncu kadrosuna sahip. Burada Colin Farrell, Paul Giamatti ve Jason Schwartzman gibi Disney çatısı altında veya aile dostu filmler yapmaya pek alışkın olmayan birçok oyuncu var. Giamatti birçok aptal karakteri canlandırdı ve Travers'ı Disney stüdyolarına götürüp getirmek zorunda kalan tatlı, masum şoför rolü onun için harika bir değişiklik. Schwartzman, alışılmış Wes Anderson filmlerinden uzaklaşıyor ve Sherman kardeşler olarak BJ Novak ile iyi bir uyum sergiliyor. Hanks, Kaptan Phillips'teki çarpıcı performansından sonra güçlü bir yıl geçirdi . Disney'in ihtiyaç duyduğu o büyüleyici ve karizmatik nitelikleri yakalıyor. Disney ikonik bir figürdü ve on yıllarca süren bir imparatorluk kurmuş birini inandırıcı bir şekilde canlandırabilecek bir oyuncuya ihtiyacınız var. Hanks oldukça inandırıcı ve bu yüksek başarıyı gerçekleştirebilecek yeteneğe sahip. Thompson'ın neredeyse her açıdan mükemmel olması şaşırtıcı değil. Onu telefon rehberini okurken bile izlerdim. Pamela'nın dışarıdan soğuk bir tavrı var, ancak Thompson, onu tekdüze, kötü niyetli bir karakter olmaktan kurtaran, gözlerinin ardındaki içsel boyutu kolayca eklemeyi biliyor. Sürekli mücadele ettiği içsel çatışmaları görebiliyorsunuz. Thompson'ın komedi yönü, her iğneleyici sözü ve esprili lafı kusursuz bir şekilde sunabilmesiyle ortaya çıkıyor.

Bazı insanlar Disney'in kendi filmlerinden birinin filmini yapmasından rahatsız oluyor. Gidip kendi kendilerine şikayet edebilirler. Evet, bu hikayede kesinlikle Disneyvari bir hava var ve arkasında biraz dram da mevcut, ama kimin umurunda? Mary Poppins gibi , bu da içimizdeki çocuğu kolayca harekete geçirebilecek harika bir aile filmi. Şarkılar çok akılda kalıcı ve Sherman kardeşler piyano çalmaya başladığında onlara eşlik etmemek imkansız. Aman Tanrım, "Let's Go Fly a Kite" başladığında kendimi kaybettim. Gözlerim doldu ve filmlerde nadiren ağlarım. Çocukken Mary Poppins'i izlediğim birçok güzel anım var . Bunu uzun zaman önce vefat etmiş olan büyükannem Lois'e borçluyum, bu yüzden Saving Mr. Banks güzel bir nostalji yolculuğu oldu.

Konumuz Dürüstlük adlı yazımı okumak içim tıklayın